Jachtstilleven

Alejandro de Loarte

De verzameling van tropendokter Gustav Rau kent verschillende stillevens. Bekende typen zijn bijvoorbeeld een bloemstilleven of zoals hier het geval is: een stilleven met etenswaar. Niet alles is direct eetbaar op dit Jachtstilleven van de Spaanse schilder Alejandro de Loarte, geschilderd tussen 1622 en 1626. Een luguber tafereel, of werd dit in de zeventiende eeuw als smakelijk ervaren?

  • Alejandro de Loarte, Jachtstilleven, 1622-1626, olieverf op linnen

Op dit schilderij staan vruchten afgebeeld. Boven de vruchten hangen vijf vogels en een haas, klaar voor de slacht. De geschoten dieren op dit stilleven verwijzen niet naar de dood, maar zijn een voorbode van de maaltijd die komen gaat. Dit jachtstilleven is een typisch Spaans stilleven, waarbij de producten strak gearrangeerd tegen een zwarte achtergrond worden afgebeeld.

De vruchten en dieren doemen dramatisch verlicht uit het donker op. Ze zijn niet alleen aantrekkelijk voor het oog. Het schilderij kan ook gezien worden als een blik in de voorraadkamer. Met een verzameling als deze hoefde men geen honger te lijden. De diversiteit aan geschoten wild staat voor de weelde aan voedingsmiddelen waar de rijke landheren over beschikten.

Vanaf de jaren negentig van de zestiende eeuw ontstaat het stilleven, dat pas in 1650 zijn naam krijgt in Holland. Het ontwikkelde zich tot een divers genre. Ieder werk laat eigen motieven en compositieschema’s zien.