Tentoonstelling

Nacho Carbonell & Maartje Korstanje

22 november 2014 t/m 22 maart 2015

De buitenwereld, de natuur en de zee met al hun geheimen en onze relatie daartoe, is een grote inspiratiebron voor kunstenares Maartje Korstanje (Goes, 1982). De grillige biomorfe sculpturen van papier maché, vermengd met andere materialen die ze allemaal eigenhandig boetseert, roepen associaties op met zeemonsters of opgeviste schatten. Voor Nacho Carbonell (Valencia, 1980) is het bezielen van objecten een belangrijk thema. Objecten stelt hij zich voor als levende organismen en hij ontwerpt meubels met hybride vormen die doen denken aan dieren, of cocons en nesten om in weg te kruipen.

  • Maartje Korstanje, Untitled, 2008, courtesy Upstream Gallery en Galerie mariondecanniere, foto Gert Jan van Rooij
  • Nacho Carbonell, Confrontation, 2011, Photographer: Marten de Leeuw © Groninger Museum
  • Maartje Korstanje, What if… Untitled 2010, © Groninger Museum
  • Maartje Korstanje, What if… Untitled 2010, Photo: Marten de Leeuw © Groninger Museum


Maartje Korstanje
Dubbelzinnigheid en bezieling zijn belangrijke elementen van Maartje Korstanje’s grote grillig gevormde kartonnen sculpturen. Haar werk zinspeelt op op natuurlijke en actuele processen. De cyclus van leven en dood komt erin terug, maar ze verkent ook het overgangsgebied tussen natuur en cultuur; tussen het organische en het machinale en onze omgang met het milieu. Vaak lijkt Korstanje de grenzen op te zoeken daar waar aantrekkelijkheid grenst aan afstotelijkheid en walging, en wordt de bezoeker aan het twijfelen gebracht: “Is het net doodgegaan of komt het juist net tot leven?’ Haar objecten lijken soms te sluimeren: alsof ze zich zomaar op je kunnen storten als je te dichtbij komt.

Nacho Carbonell
Ontwerper Nacho Carbonell (1980) is een van de opvallendste jonge ontwerpers van dit moment, die zich ook uitdrukkelijk internationaal manifesteert. Carbonell die afkomstig is van Valencia, voltooide zijn opleiding aan de Design Academy Eindhoven, waar hij cum laude afstudeerde. In 2009 werd hij tijdens DesignMiami Basel uitgeroepen tot designer of the Future en in dat zelfde jaar nomineerde het Design Museum Londen een van zijn ontwerpen als Design of the Year. Ook de NYT pikte hem op en interviewde hem in 2012. Nacho’s werk werd door zowel ons aangekocht als 2121 in Tokio en bevindt zich daarnaast in diverse particuliere collecties.

Het werk dat zijn loopbaan bepaalde en tegelijkertijd exemplarisch bleek voor wat er komen ging, was Pump It Up, zijn afstudeerwerk uit 2007. Het is een object dat bestaat uit een soort grote zitzak, met daar aan door rubberen buizen bevestigd een aantal opblaasbare dierfiguren. Zodra iemand plaats neemt op de zitzak lijken deze dieren tot leven te komen om diegene die is gaan zitten gezelschap te houden. Zodra deze weer op staat, stroomt de lucht terug in de zitzak en verworden de beestjes weer tot hun oorspronkelijke lege omhulsels.

In het Groninger Museum was Nacho’s werk eerder te zien in onder meer Material World in 2011, waarin verschillende kunstenaars, ontwerpers en modeontwerpers werk toonden waarbij de specifieke materiaalkeuzes en hun bijzondere toepassingen centraal stonden. Carbonell’s werk is te begrijpen als een soort speels onderzoek naar de relatie die mensen hebben met objecten en dingen en naar de (symbolische) betekenis die zij daaraan hechten. Bezieling is daarbij een belangrijk gegeven, evenals het interactieve, sturende en gedragsbepalende karakter van zijn werk. Het wegkruipen, afzonderen of verstoppen in holachtige vormen is kenmerkend voor zijn werk en roept sterke associaties op met de taferelen van Jeroen Bosch.

Objecten stelt de ontwerper zich voor als levende organismen. Carbonell ontwierp diverse series en projecten waaronder Evolution die zich in onze collectie bevindt en die bestaat uit hybride vormen die doen denken aan dieren, cocons of nesten. Een van de gedachten die aan de basis ligt van Evolution, gaat over het zoeken naar rust in een rusteloze wereld die via allerlei media onze huiskamer binnendringt. De krant die traditiegetrouw elke dag door de brievenbus op de mat valt, is daar een symbolisch voorbeeld van. Om die boze wereld buiten te sluiten, maakte Carbonell een drietal opvallende objecten van papier mache, met als basismateriaal kranten. De drie coconachtige zitmeubels, Confrontation, Equality en Opposition (alle van 2011) zijn steeds bedoeld om met iemand anders in te zitten en op die manier gaf hij vorm aan de sociale interactie van het ‘samenzijn’ die hij vertaalde naar 3 verschillende archetypische perspectieven. Voor de tentoonstelling maakt hij een aantal nieuwe werken.