Deze website maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikersbeleving. Lees onze cookieverklaring

Naar hoofdinhoud
Pronkjewails, samenstelling John Veldkamp/Groninger Museum
Pronkjewails, samenstelling John Veldkamp/Groninger Museum © Foto: Arjan Verschoor

Bestel hier online je tickets voor The Rolling Stones - Unzipped of tickets voor je museumbezoek tot en met 13 november 2020.

Tickets

Kijkmanieren

Agenda

David Linares, Zonder titel, 1989
Zonder titel (1989)
David Linares
Dit wezen is gemaakt van papier-maché door de Mexicaanse kunstenaar David Linares. Linares behoort tot een familie die al enkele generaties lang sculpturen maakt bij de viering van Allerheiligen op 1 november. Zij zijn bedoeld om hoog boven de toeschouwers te worden getoond in een grote optocht. In feite zijn het dus traditionele gebruiksvoorwerpen, die zowel de angst voor, als het feest van de dood vieren. Dit monster, met horens van een steenbok, poten van een hagedis, een staart van een schorpioen en vleugels van een vlinder, is echter geen traditioneel praalwagenstuk. Dit type sculptuur is bedacht door grootvader Pedro Linares, die tijdens een koortsnacht visioenen kreeg van een hybride wezen: tegelijkertijd hagedis, insect en vogel. Vanaf dat moment ging de hele familie deze visionaire schepsels maken.
Masker,  600-400 v.Chr, wierde Middelstum
Masker uit de ijzertijd
Gevonden in Middelstum
Dit halve masker van aardewerk werd gevonden in de nederzetting Middelstum-Boerdamsterweg en dateert van rond 500 voor Christus. Het is aan de achterzijde hol en heeft aan de rand een kleine doorboring, kennelijk een gaatje voor een koordje. Waarvoor het werd gebruikt, is onbekend. Het werd in de buurt van een veekraal aangetroffen en wellicht hing het daar ooit aan een paal om boze geesten te verjagen, of was het een offer om goden gunstig te stemmen. Voor de bewoners van de nederzetting was het welzijn van hun vee van levensbelang. In het Noord-Nederlandse kustgebied zijn uit deze periode wel sporadisch afbeeldingen van gezichten gevonden, bijvoorbeeld op kleipoppetjes, maar dit masker is uniek.
Michele de Lucchi (Ferrara 1951), Oceanic, 1982
Oceanic (1982)
Michele de Lucchi
Dit is een lamp, al lijkt het misschien meer op een abstracte sculptuur. Hoewel, abstract? Ergens doet het ook aan een dier denken. Misschien een soort zeeslang, als je de titel Oceanic erbij betrekt. Of zien we daar de schoorstenen van een oceaanstomer? Het ontwerp is eenvoudig, maar de associaties die het oproept zijn talrijk. De lamp is ontworpen door Michele de Lucchi, een prominent lid van de Italiaanse ontwerpgroep Memphis (1981-1988), ongetwijfeld een van de meest speelse groepen uit de geschiedenis van het design. Voor hen was functionaliteit niet het belangrijkste, maar de ‘sculpturale’ en associatieve kwaliteiten van een ontwerp. Memphis-meubelen zijn niet zomaar gebruiksvoorwerpen, het zijn eerder een soort wezens die samen met jou in je huis wonen.
Jake & Dinos Chapman, Unholy McTrinity, 2003
Unholy McTrinity (2003)
Jake & Dinos Chapman
De broers Jake en Dinos Chapman hebben iets met McDonalds. Op allerlei manieren komen verwijzingen naar de hamburgergigant in hun werk voor, zoals ook bij Unholy McTrinity, deze kleine beeldengroep die verwijst naar het bijbelse Golgotha. In plaats van Jezus hangt hier Ronald McDonald aan het kruis, geflankeerd door de personificaties van twee kernproducten van het fastfoodbedrijf, Hamburglar en McCheesus, vooral bekend van de happy meals waar ze soms bij geleverd worden. De Chapmans laten graag hun publiek in verwarring achter. Is het beeld met Ronald McDonald als Jezus aan het kruis een maatschappijanalyse, waarbij de McDonalds-figuurtjes de bezielende verbeelding zijn van wat onze samenleving tegenwoordig bindt: alsmaar meer produceren en consumeren? Of is het ook een symbool voor het failliet van het kapitalisme dat, hoewel bijna religieuze vormen aannemend, uiteindelijk slechts geestelijke leegheid met zich meebrengt?
Michael Sweerts (Brussel 1618 - 1664 Goa), Jongenshoofdje, ca. 1655-61
Jongenshoofdje met zeepbel
Michaël Sweerts (1655-61)
Een jongen kijkt naar een zeepbel die vlak langs zijn gezicht zweeft. De zeepbel werd in de zeventiende-eeuwse schilderkunst wel gezien als symbool voor de vergankelijkheid, maar van die betekenis lijkt in dit charmante tafereeltje geen sprake. Het sobere, intieme schilderij is gemaakt door Michael Sweerts, van wie ongeveer twaalf van dergelijke verstilde portretten van jonge mensen bewaard zijn gebleven. Sommigen menen er een verwantschap met het beroemde Meisje met de parel van Vermeer in te zien, maar of beide kunstenaars elkaar gekend hebben is niet vast te stellen. De in Brussel geboren Sweerts was een vrome katholiek die lange tijd in Rome werkte, waar hij veel Nederlandse klanten had en een ridderorde van de paus ontving. In 1662 vertrok hij naar Azië om missionaris te worden, wat geen succes werd, en hij stierf twee jaar later in India.
Haas, Japan
Haas
Japan
Het Groninger Museum bezit een van de grootste collecties Aziatische keramiek in Nederland. Veel van dit porselein werd ingevoerd in de tijd van de Verenigde Oostindische Compagnie (1602-1799). Figuren van mensen en dieren van Japans porselein werden voornamelijk voor de export naar het Westen vervaardigd. In het Europese interieur vormden ze een zeer gewaardeerde exotische curiositeit uit het toen zo mysterieuze Japan. De haas is zowel in Japan als in China een van de twaalf tekens van de dierenriem en symboliseert onsterfelijkheid, magie en het verborgene. Volgens sommige verhalen leeft hij op de maan, waar hij het levenselixer voor de Onsterfelijken bereidt. Zelf kan hij ook heel oud worden en na vijfhonderd jaar wordt hij geheel wit, wat eveneens een associatie met de maan geeft. Zo’n stokoude, witte haas is hier waarschijnlijk weergegeven.
Zwaardknop, 590-640 n.Chr. Gevonden in de wierde van Ezinge
Zwaardknop, 7de eeuw
Gevonden in Ezinge
Dit zeldzame mannensieraad behoort tot de top tien van Groninger bodemvondsten en is het belangrijkste voorwerp uit de Merovingische periode dat hier bekend is. In de zesde en zevende eeuw waren de lokale heersers van de Friese landen, waartoe ook het Groninger kustgebied hoorde, herkenbaar aan hun gouden en zilveren sieraden. Een van die heersers woonde op de wierde Ezinge, waar deze knop werd gevonden. Hij was een onderdeel van het beslag van een riem waaraan een zwaardschede kon worden gehangen. De knop bestaat uit een holle piramide van zilver, waarop gouden cloisonnées zijn aangebracht met almandijn (halfedelsteen), waarvan een deel bewaard is gebleven. Tussen de cloisons is de knop versierd met filigreinwerk. Op elke zijde is een gestileerde stierenkop te herkennen.
Groninger Museum bij Nacht
Gebouw Groninger Museum

Museum

Het museum voor kunst en kunstgeschiedenis in Groningen: schilderkunst, ontwerp, fotografie, mode, installaties, toegepaste kunst en archeologie.

Over het museum

Educatie

Educatie

Het Groninger Museum verzorgt kunsteducatie voor iedereen. Bekijk hier informatie over kunsteducatie op school, publieksinformatie in het museum en workshops en cursussen voor jong en oud. In het Info Center kun je allerlei publicaties, boeken en -video's over kunst bekijken.

Het is een ...

Support

Gebouw Groninger Museum
Groninger Museum, exterieur Starck Paviljoen

Het Groninger Museum is voor iedereen. Gemiddeld ontvangt het museum 200.000 gasten per jaar. Om dit succes voort te zetten doen wij een beroep op u.

Lees meer

Jij krijgt met je lidmaatschap allerlei extra's (gratis entree, magazine, speciale activiteiten, kortingen), waardoor wij belangrijke kunstwerken en collectiestukken kunnen aankopen en bewaren voor volgende generaties.

Lees meer

Ga met de directeur van het museum, conservatoren, kunstenaars, vormgevers en met elkaar in gesprek en steun het Groninger Museum door donateur en lid van de Vereniging Groninger Museum Salon te worden.

Lees meer